Welke speler gebruikt zijn energie wijs en levert aan de meeste huishoudens?
VERLOOP VAN HET SPEL:
start: Afhankelijk van de spelers wordt een spelbord gekozen; het standaard bord heeft aan de ene zijde een kaart van Duitsland en aan de andere zijde een kaart van Amerika. Bovenaan het spelbord staat een scorespoor, waarmee bijgehouden wordt hoeveel verdeelstations elke speler bezit. De grondstoffenmarkt, onderaan het spelbord, wordt gevuld met de aangegeven hoeveelheden steenkool, olie, afval en uranium.
De kaarten met energiecentrales worden op de voorgeschreven wijze als gedekte trekstapel klaar gelegd. Op elke kaart staat de startprijs voor de veiling, welke grondstof nodig is energie op te wekken en hoeveel steden ermee van energie kunnen worden voorzien.
verloop: Het spel bevat de volgende 5 fasen:
- Spelersvolgorde bepalen: de volgorde wordt bepaald op basis van het aantal verdeelstations dat een speler bezit. De speler met de meeste verdeelstations mag als eerste aangeven welke energiecentrale wordt geveild; de speler met de minste mag als eerste grondstoffen inkopen.
- Energiecentrales veilen: de speler met de meeste verdeelstations kiest als eerste 1 van de vier goedkoopste centrales in een open etalage. De hoogste bieder betaald het geboden bedrag aan de bank en legt de centrale voor zich. Nu mag de volgende speler een centrale kiezen uit de vier goedkoopste centrales. Het maximum aantal centrales dat een speler mag bezitten is 3; elke volgende heeft tot gevolg dat een andere afgelegd moet worden.
- Grondstoffen inkopen: de speler met de minste verdeelstations koopt als eerste grondstoffen in. De opslagcapaciteit van energiecentrales is beperkt; er mag maximaal een dubbele voorraad grondstoffen per centrale opgeslagen worden. Grondstoffen worden in deze ronde snel duurder; spelers die als eerste inkopen kunnen dat gunstiger doen.
- Stroomnet uitbreiden: als een speler een verdeelstation in een stad op het bord wil plaatsen moet hij naast de aansluitingskosten ook de verbindingskosten tussen de steden betalen. In het eerste deel van het spel mag er per stad slechts 1 verdeelstation zijn; als een van de spelers 7 stations bezit mogen er in een stad twee verschillende verdeelstations staan. In het laatste deel van het spel mogen er zelfs drie verschillende stations staan; de aansluitingskosten zijn wel steeds hoger.
- Bureaucratie: de energiecentrales worden geactiveerd met de ingekochte brandstof. Des te meer steden een speler van energie kan voorzien, des te meer inkomsten ontvangt hij. Daarna wordt de grondstoffenmarkt aangevuld en begint de volgende ronde weer met fase 1.
eind: Als één van de spelers een van te voren bepaald aantal verdeelstations bezit, eindigt het spel. Er wordt gekeken welke speler de meeste steden in zijn netwerk van energie kan voorzien; de speler die daadwerkelijk aan de meeste steden kan leveren is de winnaar van het spel. Bij een gelijkspel wordt gekeken hoeveel geld de spelers nog hebben; de speler met het meeste geld wint.
Spelinfo: Funkenschlag, Friedemann Friese, PS Games, 2004, 2 tot 6 spelers vanaf 12 jaar, 120 - 150 minuten.
