O, Farao!

Wie weet door het bouwen van kostbare piramiden de gunst van de Farao te verkrijgen?

VERLOOP VAN HET SPEL:

start: Op het spelspeelveld bevinden zich 11 plateaus, met op de laatste de Farao. De telfiguur wordt aan het begin van het spel op het eerste veld geplaatst. De speleindekaart wordt nog even weggelegd. De bouw-, dief-, belastinginner- en faraokaarten worden geschud en als gedekte stapel neergelegd. De bovenste 3 kaarten worden open in een etalage gelegd. Elke speler neemt vervolgens 7 kaarten op handen.

verloop: Het spel wordt kloksgewijs gespeeld. Als een speler aan de beurt is voert hij de volgende acties uit:

1. Piramide verzilveren: één van de eigen piramides wordt weggenomen en geteld. Een piramide bestaat uit rijen boven elkaar geplaatste kaarten, waarbij het aantal in een rij afneemt, maar de waarde steeds 1 toeneemt. De waarde van een piramide is de som van de verschillende waarden maal de hoogte van de piramide. De punten worden opgeschreven, de telfiguur wordt een plateau verschoven. Zodra de telfiguur het eerste speciale plateau bereikt, mag elke speler aan twee eigen piramiden bouwen in plaats van aan één. Vanaf het tweede speciale plateau mogen er uitsluitend nog piramides verzilverd worden die uit drie of meer lagen bestaan.
2. Kaart trekken van de stapel of uit de etalage nemen:
3. Ruilen: de speler mag één of meer kaarten uit zijn hand ruilen met medespelers; de actieve speler is altijd ruilende partij!
4. Bouwen: de speler mag zowel geruilde als handkaarten gebruiken om een piramide te starten of uit te breiden.
5. Dief of belastinginner sturen: de speler zet een dief in tegen een piramide van een medespeler. Hij gooit met de dobbelsteen; als de worp hoger is dan de hoogte van de piramide, mag de dief een kaart uit de piramide stelen. De actieve speler neemt deze kaart op handen. Als de piramide hierna afbrokkeld, omdat ze niet meer aan de regels voldoet, neemt de betreffende medespeler al deze kaarten op handen. Hij mag niet meer dan 7 handkaarten hebben; overtollige kaarten moeten afgelegd worden. Als de belastinginner gespeeld wordt, mag de speler bij alle medespelers een kaart uit zijn hand nemen. De dief en de belastinginner kunnen worden geblokkeerd met een faraokaart.
6. Hand aanvullen tot zeven handkaarten: aan het eind van een beurt mag de speler 7 handkaarten hebben. Het kan zijn dat overtollige kaarten afgelegd moeten worden of dat kaarten aangevuld moeten worden vanaf de trekstapel.

eind: Zodra de telfiguur het laatste plateau bereikt worden zowel de aflegstapel, de trekstapel en de eindkaart door elkaar geschud. Als de eindkaart door een speler getrokken wordt, is het spel meteen afgelopen. De piramiden die dan nog op het speelveld liggen worden verzilverd. De speler met de meeste punten wint het spel.

Spelinfo: O, Farao!, Thilo Hutzler, 999Games, 2004 -  3 tot 4 spelers vanaf 10 jaar, 45 - 60 minuten.