De spelers kruipen in de huid van Amerikaanse spoorweghandelaars; door het aanleggen van een spoorwegennet tussen de steden op hun doelkaart proberen ze zoveel mogelijk punten te verdienen.
VERLOOP VAN HET SPEL:
start: Het spelbord toont de Noord-Amerikaanse landkaart met hierop de verschillende treinroutes. Rondom het bord staat een scorespoor. Elke speler kiest een kleur en ontvangt de daarbij behorende 45 wagons; tevens plaatst hij zijn scorepion op het startvak van het scorespoor.
De wagonkaarten worden geschud; elke speler ontvangt 4 gedekte wagonkaarten in zijn hand. Daarna worden er 5 wagonkaarten open neergelegd; dit is de etalage. De overige kaarten worden gedekt als trekstapel naast het bord geplaatst. De kleuren van de wagonkaarten komen overeen met de kleuren van de trajecten op het spelbord; de wagonkaarten zijn nodig om trajecten tussen twee steden te claimen.
Daarna worden de doelkaarten geschud; elke speler krijgt gedekt 3 doelkaarten op handen. De spelers moeten hier 2 óf 3 kaarten van houden. De overige doelkaarten worden op een dichte trekstapel naast het bord gelegd; de niet-gekozen doelkaarten van de spelers komen onderop deze stapel. Op een doelkaart staan 2 steden; als een speler aan het eind van het spel deze 2 steden met elkaar verbonden heeft, krijgt hij het getoonde aantal punten. Hoe langer de route is, hoe meer punten de speler er voor kan krijgen; lukt het echter niet, dan kost het hem zoveel punten.
Het spel wordt kloksgewijs gespeeld.
verloop: Als een speler aan de beurt is, mag hij de volgende acties uitvoeren:
- 2 Wagonkaarten nemen; de speler mag óf een wagonkaart van de dichte trekstapel nemen, óf een kaart uit de etalage kiezen; als hij een kaart uit de etalage heeft genomen, wordt de etalage meteen weer aangevuld tot 5. Als de speler een locomotief kiest, dan mag hij geen tweede kaart nemen; een locomotief mag niet als tweede kaart genomen worden. Als er 3 locomotieven in de etalage liggen, worden de vijf kaarten afgelegd en vervangen door 5 nieuwe wagonkaarten.
- 1 Traject claimen; de speler kiest een traject tussen 2 steden en legt vervolgens de benodigde wagonkaarten uit zijn had op de aflegstapel; hij legt evenveel kaarten af dan dat er vakjes zijn op het traject. Als het om een gekleurd traject gaat, moeten kaarten in dezelfde kleur worden afgelegd. Als het om een grijs traject gaat, mag de speler zelf kiezen welke kleur kaarten hij aflegt. De speler plaatst op elk vakje van het traject een wagon in zijn spelerskleur en verplaatst zijn scorepion volgens het schema op het overzichtskaartje, waarbij geldt; hoe langer het traject, hoe meer punten de speler kan halen.
- Doelkaart nemen; de speler neemt gedekt de 3 bovenste kaarten van de gedekte stapel doelkaarten; hij moet er ten minste 1 van houden, de overige, niet-gekozen kaarten, legt hij onderop de stapel.
eind: Als 1 van de spelers nog maar 2 wagons op voorraad heeft, krijgen alle spelers nog een laatste beurt. Na deze beurt eindigt het spel en worden de laatste punten verrekend. De speler met de langste route, ontvangt 10 bonuspunten. Elke speler bepaalt het aantal punten dat hij gehaald heeft met zijn doelkaarten en telt dit bij elkaar op. De speler met het hoogste puntenaantal is de winnaar van het spel.
Spelinfo: Ticket to Ride, Alan R. Moon, Days of Wonder, 2004 - 2 tot 5 spelers vanaf 8 jaar, 45 - 60 minuten.
